NOMINATIES




Charlotte Van den Broeck - Nachtroer

Uitgeverij De Arbeiderspers, 2017 

Uit het juryrapport bij de nomiatie: "Nachtroer is een coherente, hecht gecomponeerde bundel, bijeengehouden door de rode draad van het steeds terugkerende thema van de liefdesbreuk. De bundel bevat een aantal prachtige cycli, te beginnen met de meesterlijke anti-chronologische reeks Acht. Naast reeksen zijn er lange losse gedichten, half narratief en half lyrisch, die de lezer meteen pakken door hun sterke beelden en een raadselachtigheid die wordt opgeroepen in bedrieglijk gewone taal. Deze poëzie heeft een enorm tempo en is complex en pakkend. Hij zuigt je op en werkt niet alleen bij lezen maar ook bij ‘performen’ ervan. Bij herlezing worden deze gedichten steeds beter. Het is zorgvuldige poëzie, welluidend en avontuurlijk, en zeer authentiek. Omdat de afzonderlijke gedichten geen afgesloten composities zijn maar verbanden aangaan met de andere kom je al lezend in een ‘flow’. Het geheel is meer dan de som der delen. Dat een tweede bundel zo gedurfd en onverschrokken kan zijn is bijzonder". 

 

    VI

    een goochelaar zaagt me in twee stukken en klapt me open
    naar het publiek, mijn lege romp onthuld na de nacht, na de slag
    waarin ik generaal en sterveling werd, grond en organen verloor
    jou vergat door de trompetten van de optocht in mij
    bij het achteromkijken al zag ik hoe je je jas van de kapstok zou nemen
    een klein finaal gebaar, de teleurgang tussen schouderbladen
    en toch gemarcheerd, verder het diepe in, verder dan de blinde klip
    daar in inkeer uiteengevallen – natuurlijk, in wat anders
    dan in een kermend geluid? het verraadt me op het podium
    iedereen kijkt, ik zeg nog ‘liefste’ en ‘weigering’
    en ‘vergeef me’, maar het applaus is eindeloos
    na afloop word ik niet gehecht

 

De vernoeming van Charlotte Van den Broecks tweede bundel, Nachtroer, naar een Antwerpse nachtwinkel is bijzonder treffend. De nacht, het in de donkerte dwalen loopt als een geheimzinnige draad door de bundel. De ervaring van Van den Broeck met het podium spreekt uit alle gedichten. Het ritme voelt als vanzelfsprekend, terwijl rijm, assonanties en alliteraties elkaar versterken, en de regels het vertelde alsmaar voortstuwen. De levendige beelden en beeldspraak gaan continu verbanden aan met elkaar, en met de meer filosofische gedachten die uit de gedichten en de motto’s bij de bundel spreken. Nachtroer toont de fysieke pijn van het uit elkaar gaan van twee geliefden (voorgesteld als het in twee stukken gezaagd worden door een goochelaar, die de delen vervolgens toont aan het publiek), en ook wat er zich afspeelt in de wankele en onzekere periode dáárna, waarin er opnieuw naar betekenis gezocht moet worden als de vertrouwde relaties zijn verbroken (zoals de boot die in gedachte gebouwd wordt in het gedicht ‘Je zou een boot willen bouwen’, en als die perfecte boot volledig is uitgedacht, de vraag: ‘de boot zou klaar zijn, / waarheen?’).

 

Meer gedichten van Charlotte Van den Broeck